همانطور که می‏دانید در گوشی‏های تلفن همراه قابلیتی به نام Divert یا انتقال مکالمه وجود دارد.

بدین صورت که هنگامی که خط خود را بر روی شماره‏ای دایورت می‏کنید، از این پس هر تماسی با شما گرفته شود به طور اتوماتیک به شماره مورد نظر تعیین شده منتقل می‏گردد. در نتیجه هیچ کس نمیتواند به طور مستقیم با خط شما تماس بگیرد و گوشی شما هیچ‏گاه زنگ نخواهد خورد.

بسیاری افراد از این کار جهت این‏که به هیچ تلفنی پاسخ ندهند و به اصطلاح اطرافیان را بپیچانند استفاده می‏کنند. اما از آنجا که دست بالای دست بسیار است قصد داریم ترفندی جالب را به شما معرفی کنیم که با استفاده از آن می‏توانید به طور مستقیم با خطی که دایورت شده است تماس بگیرید!

قطعاً فردی که خط خود را دایورت کرده است شگفت‏زده می‏شود که چطور شما توانسته‏اید با او تماس بگیرید، بدون اینکه تماس‏تان دایورت شود! این ترفند بر روی کلیه گوشی‏هایی که قابلیت دایورت را دارا هستند قابل انجام است.

بنابه دعوت موسسه پژوهشی کودکان دنیا و هیات امنای دانشگاه پیام نور مرکز اوز آئین انتخاب اوز به عنوان شهر دوستدار کودک در تالار پروین اعتصامی دانشگاه پیام نور مرکز اوز برپا شد.
بهجت واعظی از اعضاء موسسه پژوهشی کودکان دنیا به عنوان مجری برنامه جلسه را آغاز و شیخ عبدالخاق صدیقی به تلاوت آیاتی چند از کلام اله مجید پرداخت و سرود جمهوری اسلامی ایران نواخته شد. ۱۲ کودک خردسال متشکل از ۷ پسر و ۵ دختر بطور دسته جمعی به اجرای سرودی زیبا پرداختند. نمایشنامه «پیرزن روی بام مسجد جارو می کرد» با نقش آفرینی ۱۱ نفر از کودکان مستعد شهر اوز به کارگردانی ....

همان شب که مرا دعوت نمودی           دوپایم سنگ شد، شَفقَت نمودی

زبانم قـفل شـد، بازش نمJودی           نـوایـی آمـد و صحبـت نمـودی

در آن شب من تو را فریاد کردم           تو با عشقت مـرا خـلقت نمـودی

مـرا آدم نـمودی لیک شیـطان           تبـاهم کرد، هـم رحـمت نمـودی

مـرا این سـوی میـزان و رقیبم            نـشد پا سـنگ و تو لعنت نمودی

دلم امـواج و روحم همچو ساحل            هیـاهـوی دلـم سـاکت نمـودی

به محـمل هـا، به انـهار روانـت            به سـوی خود، سـوی جنّت نمودی

خـدایا قـلب من تبـدار و بیـمار           چـرا با قـلب من خـلوت نمـودی؟

بـلی بر لب، بلا بر جـان خـریدم           خـلیل الَه صـفت، مِحنت نمـودی

بـه روز تـلـخ سیـب کــال حوّا            مرا بخشـیدی یا خجلت نمـودی؟

سـوار کهـکشان خـودپـرسـتی            بـه زیر آوردی، بی قـدرت نمودی

فلک بر سـر، زمین گیـر خـلایق           به کـند و کاو، بی اجـرت نمـودی

چه لـطف بی کـران، مـا را نمودی          چو احمـد را تو همـراهت نمـودی

که باشـم مـن که صـدیق پیـمبر          ابـابـکـر شـب هجـرت نمــودی

بـه گاه شکـوه و سـوز و شکـایت         به ذکـر خـود مـرا راحت نمـودی

خـداونـدا! فِسرده بــرگ و بـارم         بهــارا! رخ نـما، فِـرقـت نمـودی